‘Niet hemels, niet aards, niet sterfelijk, niet onsterfelijk’: menselijke waardigheid in de christelijke traditie  Paul van GeestEverard de Jong

De notie ‘menselijke waardigheid’ heeft door de tijd heen een verschillende betekenis gekregen. Toch is de vroege kerkvader Augustinus altijd invloedrijk gebleven. De waardigheid van mensen lag voor hem besloten in hun rede, hun vrijheid, hun vermogen tot reflectie en in hun autonomie. Vijftiende-eeuwse humanisten als Pico della Mirandola bouwden hierop voort. Na de Tweede Wereldoorlog kwam er meer aandacht voor de noodzaak van een ordening van de menselijke samenleving die aan alle wetgevingen voorafgaat. In deze ordening liggen idealiter die principes besloten die de waardigheid van de mens eerbiedigen.